זיבן און אכציג יאר פון לויטער גאלד

רבי יוסף קארו איז נסתלק געווארן י”ג ניסן ה’של”ה — 24 מערץ 1575 — ארום זיבן און אכציג יאר אלט. די חכמי צפת, וואס האבן אין אלעם געזען א טייטש, האבן באמערקט אז די צאל זיבן און אכציג ווערט געשריבן אין אותיות פ״ז — פז, „לויטער גאלד”, דאס ווארט וואס תהלים נוצט פאר דעם וואס איז טייערער פון גאלד אליין. אזוי זענען געווען זיינע יארן: געלייטערט, ריין, און טייער פאר גאנץ כלל ישראל.

די מסורה דערציילט אויך אז ער האט געבעטן מ’זאל אים נישט באגראבן אויפן שיפוע פונעם אלטן בית החיים וואו די גרעסטע חכמי צפת רוען — האר”י הקדוש און די וואס ליגן לעבן אים — נאר נידעריגער, ביים פוס פונעם בארג. מרן, וועמענס ווארט איז געווען הלכה פאר דער גאנצער אידישער וועלט, האט אין זיין טויט אויסגעקליבן דאס מער באשיידענע ארט.

זיין ציון ווערט באזוכט א גאנץ יאר, און מערסטנס אויף זיין יארצייט, י”ג ניסן — צוויי טעג פאר פסח — ווען אידן קומען פון איבערן גאנצן לאנד צו דאווענען און לערנען פון זיינע ספרים לעבן אים.